۱۳۹۷/۰۲/۲۹ - ۱۶:۰۲:۱۴

 به گزارش قلعه‌گنج‌نیوز: دانش‌آموزانی که قرار است تیرماه امسال، با مداد مشکی، چهارخانه‌های کنکور سراسری را سیاه کنند، به این امید که با قبولی در کنکور سراسری، دانشجو بودن را به نام خود گره بزنند؛ دخترهایی که برای درس خواندن و تلاش کردن هم‌قسم شده‌اند و قرار گذاشته‌اند موفقیت را رفیق صمیمی لحظه‌هایشان کنند تا برای شهری که در آن متولد شده‌اند، یک قدم که نه، هزار قدم بردارند. بوی خوش امیدواری را از لابه‌لایِ حرف‌های‌شان می‌شنوم و در دلم هزار بار آمین حواله آرزوهایشان می‌کنم… شاید اگر چهار یا پنچ‌سال پیش بود، خوشبین‌ترین و خوش‌شانس‎‌ترین دانش‌آموز هم، به قبولی در کنکور امید نداشت اما این روزها اوضاع فرق می‌کند. این شما و این دخترانی که به قبولی در کنکور سراسری راضی نیستند؛ بلکه تصمیم گرفته‌اند رتبه‌های تک‌رقمی و دو رقمی کنکور امسال را درو کنند…

 

هر چی آرزوی خوبه مال تو…

«هدفم پزشکی دانشگاه تهران است.» این را دختر ۱۷ ساله قلعه‌گنجی می‌گوید. مهسا ادامه می‌دهد: «وقتی درسم تمام شد، به شهر خودم بر می‌گردم تا به مردم شهرم خدمت کنم. اینجا بزرگ شده‌ام و رنج کشیدن‌ها را دیده‌ام. حتی اگر شد به شهرستان‌های اطرافقلعه‌گنج می‌روم تا به همشهری‌هایم خدمت کنم. تردید ندارم خدا کمکم می‌کند تا با رتبۀ خیلی خوب راهی دانشگاه تهران ‌شوم و پزشکی بخوانم. می‌گویید نه! حالا ببینید.» مریم از طراوت تزریق شده به مدرسه حرف می‌زند و اعتقاد دارد شادابی مدرسه روحیه‌اش را بهتر کرده. دختر پرتلاش قلعه‌گنجی می‌گوید: «تا همین چند سال پیش، با گچ و تخته سیاه سر می‌کردیم. دیوارهای حیاط مدرسه بی‌روح بود و زنگ تفریح رغبت نمی‌کردیم از کلاس بیرون برویم؛ اما حالا مدرسه‌مان بازسازی شده و درهای نو و نقاشی‌ دیواری‌ها، روحیه‌مان را بالا برده.»

 

مهربانی هست، امید هست، بنیاد هست…

«می‌خواهم مستقل شوم.» نفیسه معتقد است با تلاش به همه آرزوهایش می‌رسد. او می‌گوید: «فقر بسیاری از همکلاس‌هایم را از درس خواندن جدا کرد. چون پول خرید دفتر و کتاب نداشتند و هیچکس هم کمک‌شان نمی‌کرد. بعضی‌ها هم وقتی لیسانسه‌های بیکار شهر را می‌دیدند که مدرک‌شان هیچ کمکی به آن‌ها نکرده بود، قید درس خواندن را می‌زدند، اما خُب این روزها اوضاع با گذشته فرق کرده. تا چند سال پیش کارخانه‌ای در قلعه‌گنج نبود و هیچ روزنۀ امیدی برای ساختن کارخانه یا مکان‌های فرهنگی پیدا نمی‌کردی. اما حالا که بنیاد دست به کار شده و به فکر راه‌اندازی کارخانه و بیمارستان و مکان‌های فرهنگی است، درس می‌خوانم و تردید ندارم وقتی مدرکم را گرفتم در شهر خودم مشغول به کار می‌شوم.»

 

جای خالی کلاس‌های تقویتی

«کتاب‌های کمک آموزشی و آزمون‌های بنیاد علوی به قبولی در کنکور امیدوارمان کرده.» نرگس با گفتن این جمله از فعالیت‌های بنیاد مستضعفان در قلعه‌گنج  تعریف می‌کند و می‌گوید: «رقیب‌هایمان در کنکور مدام تست می‌زنند و در کلاس‌های رفع اشکال شرکت می‌کنند. خدا را شکر می‌کنم که با همت بنیاد علوی، صاحب کتاب‌های کمک‌آموزشی شده‌ایم و در آزمون‌های مرحله‌ای و ماه‌به‌ماه بنیاد علوی شرکت می‌کنیم؛ اما من و همکلاس‌هایم، کمبود کلاس‌های تقویتی و رفع اشکال را به شدت احساس می‌کنیم.  مدت‌هاست که سوال‌هایم را در دفتری جداگانه نوشته‌ام و نمی‌دانم اگر  سوالی از این قسمت‌ها در کنکور آمد، چه‌کار کنم.»

 

حالا که همه‌چیز تغییر کرده…

شور و انرژی در چشمانش بیداد می‌کند. با لبخند به صندلی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید:«خیلی چیزها با قبل فرق کرده. از صندلی‌هایی که روی آن‌ها می‌نشستیم گرفته تا در کلاس و رنگ داخل کلاس‌ها. حتی تابلوی مدرسه. تا چند وقت پیش مدرسه تابلو نداشت. اما حالا سر در مدرسه‌مان اسمش را نوشته‌اند. از تمام این‌ها که بگذریم به کولردار شدن کلاس‌ها می‌رسیم. گرما درقلعه‌گنج کلافه کننده نیست، دیوانه کننده است! فکر کنید که ما در این کلاس‌های گرم با صندلی‌ها خراب و فرسوده، با رنگ دلگیر دیوارها، درس می‌خواندیم و به قبولی در کنکور فکر می‌کردیم اما امیدی نداشتیم… مشاور‌ه‌های درسی می‌گویند: روحیه که خوب باشد، درس هم بهتر در ذهن می‌نشیند. حالا معنی این جمله را درک می‌کنم. حالا که کلاس‌هایمان رنگ شاد دارند و صندلی‌هایمان نو شده‌اند، حالا که کولر داریم و برای درس خواندن شُرشُر عرق نمی‌ریزیم…»

 

رتبه خودمان را حدس می‌زنیم

«قبلا روزی ۲ ساعت درس می‌خواندم چون انگیزه نداشتم و می‌دانستم رقبایم یک پله نه، هزار پله از من بالاترند.» محبوبه ادامه می‌دهد:« حالا که انگیزه دارم و می‌دانم پابه‌پای رقبایم پیش می‌روم، روی ۱۰ ساعت درس می‌خوانم. قبلا کلاس کنکوری در شهر ما برگزار نمی‌شد. خیلی‌ها هم مثل من بودجه خرید کتاب تست و کمک آموزشی نداشتند. برای همین من و همکلاس‌هایم هم آشنایی زیادی با سوالات کنکور و میزان سخت یا آسان بودنش نداشتیم. اما حالا با شرکت در آزمون‌های بنیاد علوی که شبیه‌سازی شده سوالات کنکور است، رتبه کنکور خودمان را حدس می‌زنیم. تنها نیاز این روزهای من و همکلاس‌هایم، کلاسی تقویتی است تا اشکال‌های درسی‌مان را رفع و رجوع کنیم.»

 

خانم دکترهای آینده قلعه‌گنج

با هر کدام‌شان که حرف می‌زنیم از آرزوی‌شان برای دکتر شدن می‌گوید. جملۀ «ما می‌توانیم» وِرد زبانشان شده…تصمیم گرفته‌اند پزشکی بخوانند؛ آن هم در دانشگاه تهران. چیزی که بعید نیست، دور نیست. این دخترها کمر همت بسته‌اند تا سختی‌ها را دور بزنند. دخترانی که با به احترام‌شان تمام قد ایستاد و کلاه از سر برداشت.

ارسال دیدگاه
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط بنیاد علوی در وب منتشر خواهد شد.
  • لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید. پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.